Szrenica

Szrenica (1362 m n.p.m., niem. Reifträger) – szczyt górski położony w zachodniej części Karkonoszy, w pobliżu granicy państwowej z Czechami, na południe od Szklarskiej Poręby. Doskonały punkt widokowy na Kotlinę Jeleniogórską oraz Góry Izerskie, a także Karkonosze czeskie. Sam szczyt Szrenicy wyniesiony jest ponad główny grzbiet Karkonoszy (Śląski Grzbiet) na wysokość 60 m. Wierzchołek leży całkowicie po polskiej stronie granicy.

Cały masyw Szrenicy, tak jak i cała zachodnia część Karkonoszy, zbudowany jest z granitu karkonoskiego, który w wyniku wietrzenia utworzył na szczycie i na zboczach grupy skałek oraz rumowiska skalne, które pokrywają szczególnie wschodnią stronę zbocza. Granitowe bloki gołoborza porastają żółto-zielonkawe porosty, które z daleka przypominają szron, stąd prawdopodobnie wzięła się nazwa „Szrenica”. Inne pochodzenie nazwy „Szrenica” ma prawdopodobnie związek ze szrenią (szadzią), która zimą pokrywa skały i drzewa.

Szrenica (11)
Schronisko „Szrenica” na szczycie Szrenicy. Kliknij, aby zobaczyć więcej. Fot. Grzegorz Tomicki.

Polską nazwę Szrenica wprowadzono urzędowo w 1949 roku. W rejonie Szrenicy występuje specyficzny mikroklimat rodzaju alpejskiego, tj. bardzo duże średnie opady roczne, zwłaszcza w miesiącach jesienno-zimowych, oraz średnie temperatury znacznie niższe niż np. w Tatrach. Ze względu na unikalne położenie Karkonoszy – na uboczu głównych cyrkulacji powietrza z kierunku południowego – rzadziej mamy tam do czynienia ze zjawiskiem wiatrów fenowych (ciepłych południowych), co bezpośrednio przekłada się na większą niż np. w Tatrach liczbę dni mroźnych i śnieżnych.

Poniżej szczytu, na wysokości 1331 m n.p.m., znajduje się Obserwatorium Górskie Zakładu Meteorologii i Klimatologii Uniwersytetu Wrocławskiego, będące jednocześnie klimatyczną stacją meteorologiczną. Klimatyczna stacja meteorologiczna została uruchomiona w latach 50. Średnie wartości roczne z lat 1957-1972:

  • temperatura powietrza +1,9 °C (najzimniejsze: styczeń -6,8 °C i luty -6,2 °C; najcieplejsze: lipiec +10,0 °C i sierpień +9,6 °C);
  • opady 1429 mm (najwięcej: czerwiec 177 mm i maj 174 mm, najmniej: styczeń 72 mm i marzec 84 mm);
  • wilgotność względna 85% (najwilgotniejsze: listopad 89% i sierpień 87%, najmniej wilgotne: kwiecień i czerwiec po 83%);
  • stopień zachmurzenia 7,8/10; dni pogodnych 29,1; dni pochmurnych 177,6; dni z mgłą 264(!); dni z burzą 30,1; dni deszczowych: z opadem >10,0 mm/dobę – 42,7; z opadem >0,1 mm/dobę – 229,1; dni z silnymi wiatrami >15 m/s – 142.[2].

Szrenica leży w obrębie Karkonoskiego Parku Narodowego oraz na obszarze czeskiego Karkonoskiego Parku Narodowego (czes. Krkonošský národní park, KRNAP). Na szczycie znajduje się schronisko „Szrenica”, poniżej „Schronisko PTTK na Hali Szrenickiej”, a u podnóża schronisko „Kamieńczyk”. Po czeskiej stronie na zboczu, na południe od skałki Twarożnik, znajduje się schronisko Vosecká bouda.

Ze Szklarskiej Poręby kursuje od 1962 dwuodcinkowa kolej krzesełkowa „Szrenica” (obecnie z krzesełkami 2-osobowymi), a od grudnia 2010 kolej krzesełkowa Karkonosz Express z krzesełkami 6-osobowymi na pobliski Świąteczny Kamień.

Szrenica (48)
Zejście za Szrenicy w stronę kolejki krzesełkowej. Kliknij, żeby zobaczyć więcej. Fot. Grzegorz Tomicki.

Na Szrenicę prowadzą:

  • szlak turystyczny czerwony czerwony szlak turystyczny ze Szklarskiej Poręby Górnej
  • szlak turystyczny zielony zielony szlak z Jakuszyc, który okrąża wierzchołek od północy
  • szlak turystyczny czarny czarny szlak łącznikowy z górnej stacji kolei

Ze Szrenicy biegnie na wschód, Śląskim Grzbietem:

  • szlak turystyczny czerwony czerwono znakowany szlak Droga Przyjaźni Polsko-Czeskiej do Przełęczy Okraj.

Północne stoki Szrenicy to doskonały teren do uprawiania narciarstwa zjazdowego. Powstało tu centrum narciarstwa SkiArena Szrenica z trasami zjazdowymi i nartostradami, które w 98% są sztucznie naśnieżane. Oświetlona jest jedynie trasa „Puchatek”, w związku z tym tylko na niej odbywa się jazda wieczorna. [źródło: Wikipedia]


Na Szrenicę najłatwiej dotrzeć kolejką krzesełkową, ale prawdziwą frajdę daje wejście o własnych nogach. Polecam zwłaszcza wędrówkę Czeską Ścieżką – od Wodospadu Szklarki przez schronisko „Pod Łabskim Szczytem”. Przeżyjecie kilka pięknych godzin!